dönüş yolunda arabanın arka koltuğunda oturdum hep... sol camdan görünen tüm güzellikler tamamen bana aitti. birkaç defa yerimden doğrularak dikkatimi çeken şey gözden kaybolana dek izledim...
mesela izmit ismetpaşa stadının yanmayan ışıklarını görünce yeşil siyah koltukları gözden kaybolana dek baktım. bunu yazmasaydım keşke.
evler, yollar, ağaçlar. sonra yine aynıları, biraz farklıları, daha küçükleri, daha uzunları... hep bir yerleri başka bir yerlere benzetme çabalarım, tanıdık bildik bir şeyler aramalarımla geçen çoğunlukla karlı bir dönüş yolu.

mesela yanından geçtiğimiz şu yol. nereye gidiyordu acaba? ne kadar çok yol var böyle. ne kadar çok "birileri" var bu yolların olmayan sonlarının etrafını çeviren. kim var ki bu görünen yolun bir kenarında? şu an bunları okuyan biri mi örneğin, hey dostum öyleyse ben seni çok merak ediyorum! ne konuşacağımızı da bilmiyorum ama durum bu.

peki bu ev! ne yapıyor ki yanındaki sadece 2 evle...
neyse.
sol arka kapının camında yağmur, kar, çamur, toz ve topraklardan oluşan şekiller dikkatimi çekti... e artık bulutları başka canlılara benzetme yaşını geçtim. ne üzerinde atatürk siluetli ne de allah yazan bir dağ vardı etrafta. camda yüzlerce plaza'nın sıralandığını gördüm. evet bildiğin plazalardı bunlar. hani o nüüyork silueti gibi. camın bir kenarından diğerine uzanan plaza şekilleri, irili ufakları..
çekmek istedim fotoğrafını ama çok üşendim. sonradan pişman olacağımı biliyordum belki de bir daha hiç bakmayacağım fotoğrafı çekmediğim için.
sonra bunu yanımda oturan ve muhtemelen dünyanın en iyi kadınlarından biri olan arkadaşıma gösterdim. ehehe diyip gülümsedi, aa evet ya çok sevdim diyerek.. yol boyunca birkaç defa gözümüzden yaş geldi gülmekten. ne güzel gülüyor aslında... ama sorunları olan biri o! ve kendim için değil de çokça başkaları için nefret ediyorum bu dünyadan. süperman olsam diyorum bazen. kendim için değil.
böyle işte.
sanırım trt'nin bir radyosuydu dinlediğimiz. 70'lerden 80'lere geçerken, çaldığı şarkıların hikayelerini anlatan kadının ses tonu, şüpheye pek yer bırakmıyordu trt radyolarından birinde olduğumuzda.. zeki müren çıktı sonra sevil de sevme'yi söyledi... bunu yazan adam ne güzel demiş... yoksa zehrolur bu tatlı hayat...
...
öptm kib bye
okan
Rss Ekle

23 "yoran":
Enteresan..
Bir de terk edilmiş benzinci olmalıydı, eski paslı soluk kırmızı renklerle
vardı vardı, o bildiğimiz her şeyden vardı.. bir sürü şey. ama hepsini yazmak istemedim, sıkıldım
baba zaten ortalık karışık
baba hüzün? severim
daha geçen cuma geçtim aynı yollardan.. ve istanbul'u ne çok sevdiğimi ankara'dayken anladım...
pixis hocam,
ankara'yı sevme hisleri var bende, nedenini bilmiyorum, ama bi istanbul olamaz tabii benim için de, bu kez haklısın :)
ben hep haklıyım! :P
basketbol dışında tartışılır
ama yaaa :(
ömrümün beş senesini o yol ve bir o kadar daha yol çekerek geçirdiğime inanamıyorum yahu şimdi şu kar fotoğraflarına falan bakınca...sanki hiç kar görmemişinden bi adanalı olarak her kar yağışında sokaklarda çılgın atan ben değilmişim, her evin kiremit çatısı var diye şaşkınlıkla ağzımı beş metre ayırmamışım gibi :P
var ya usta ben de çok merak ettim şu "birileri"ni, öyle işte, yarın öbür gün daha doğrusu öbürküsü hafta ben de yollara düşeceğim, yolda ağlayana kadar güleceğime ihtimal vermiyorum kaynatacak yol arkadaşım yok velakin yolun sonunda güleceğime bir hayli ümidim var, istanbul yolcusu kalmasın bir kiii, yolcu kalmasın bi kiii :)
güzel yazı...
otobüsün camından hiç gitmeyeceği yerleri seyrederken herkes aynı şeyleri düşünüyo galiba " niye yerleştiler buraya,nasıl yaşıyolar,orda yaşasam nası bi hayatım olurdu,daha mutlu olur muydum? vs.vs.
Ben de ben de diyenlerden hiç hoşlanmam dostum, ama ben de tenha yollardan geçerken şu evlerde kimler yaşar diye merak ederim. galiba hepimiz başka hayatlar yaşarken aslında aynı pencereden bakıyoruz dünyaya. ne demek istedim ki ben şimdi? :) yok yok olmuyo kimse senin gibi yazamıyo :)
"bizi birbirimize düşurmeye calisiyorlar anlayin artik bunu onlarin da istedigi bu !"
haaa baba pardon bu comenti yanlis yere paste etmisim gazetevatan.com a yapmak icin copy yapmistim.
dostum komik blog dedik ama bu bildigin hüzünlü blog yazisi ama olmamis mi? kardesim yazar da olmaz mi amk eline saglik babacim.
bu linki de bu yaziyi okuyan kardeslerime hediye ediyorum ..yanlis anlama televizyondakilere degil sana
http://www.youtube.com/watch?v=oSrDJh0cans
pusarıkcağızım,
istanbul'dayım ben haberiniz olsun :))
burda gülüyoruz bazen güzel insanlarla... yine güleriz bence.
bu sefer o "birileri" bizi olalım
@nihavent renkler,
bu otobüsler nereye gidiyor diyorlardır kesin o evdekiler de :)
@canım adsızcığım
senin kadar güzel hiçbir zaman yazamam :) ne haddime, adsızları çok seviyorum belli oluyor mu? bi de hep aynı adsızsan bak belirt falan sürekli aynı sevgiyi göstermiyim :P
@1+1=nuri özlü
bu yorum telefona geldiğinde KUZENLERİMLE KEYİFLİ BİR SOHBET İÇİNDEYDİM ahahah olm kuzeni olmayan adam mı olur ya sesli güldüm yemin ederim. bir kuş kanatlanır şu gönlümden (vidyoyu izlediğimi belli edeyim de :))
sevgili okan; zaten burda benden başka adsız yok rahat ol dostum :) ne sanmıştın yani milyonlarca adsız hayranın mı var? :)) hahaha. şaka şaka birgün o da olacak, birgün herkes okanı okuyacak!! bu arada hep aynı sevgiyi göstermende bi sakınca yok :) kalp kalp
Sanki o yollardan geçmiş senin hissetiklerini hissetmiş gibi oldum yazıyı okurken.
Bir de @adsız ne şakacı şeysin sen öyle. :)
miss gibi yazı..
@adsızcığım,
canım benim bir iki gelip anama küfrediyolar, onlar da sen değilsindir, yok yok değilsindir. yoksa tabii ki herkes beni okuycak
@ikiekmekbirmaltepe,
yollar içimizden geçer... ayrıca benim adsız'larım şakacıdırr huyu da güzeel kendi de güzeell muniiiss :)
@karolette
eyvallah
çok iyisin hala..
:)
kutlamak istediğin neyse kutlu olsun bugün:))
çok güzel yazın.ben de o yan yollar nereye varıyor diye düşünsemde sizin gibi anlatamam.hep yazın.sevgiler
@pınar
"hala" derken :)
@adsız,
valla utandırıyosun, öyle çat diye güzel yazıyosun denmez
Done;
bir ara okumamıştım seni o açıdan.
masal ben:))
Yorum Gönder